سبعه يعنى گوش و زبان و چشم و دست و پا و بطن و فرج ، چه معصيت‌ها مىكنى ، و چه آتش‌ها روشن مىنمائى ، و چه فسادها در دين خودت برپا مىكنى ، و چه زخمهاى منكره به سيف « * » و سنان « * » زبانت به قلبت مىزنى ، اگر نكشته باشى ، بسيار خوب است . اگر بخواهم شرح اين مفاسد را بيان نمايم در كتاب نمىگنجد ، در يك ورق چه مىتوانم بكنم ، تو كه هنوز جوارحت را از معاصى پاك نكرده‌اى ، چگونه منتظرى كه در شرح احوال قلب چيزى به تو بنويسم ، پس « البدار ، البدار ، الى التّوبة الصّادقة ، ثمّ العجل ، العجل ، فى الجدّ و المراقبة » . 246 خلاصه بعد از سعى در مراقبت ، البته طالب قرب ، بيدارى و قيام سحر را اقلا يك دو ساعت به طلوع فجر مانده الى مطلع الشمس « * » از دست ندهد ، و نماز شب را با آداب و حضور قلب بجا بياورد ، و اگر وقتش زيادتر باشد ، به ذكر يا فكر يا مناجات مشغول بشود ، ليكن قدر معينى از شب بايد مشغول ذكر با حضور بشود ، در تمام حالاتش خالى از حزن نبوده باشد ، اگر ندارد ، تحصيل نمايد به اسبابش ، و بعد از فراق ، تسبيح سيدهء نساء ( ع ) و دوازده مرتبه سورهء توحيد و ده مرتبه لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له ، له الملك

--> ( * ) سيف : شمشير ( * ) سنان : نيزه ( * ) الى مطلع الشمس : تا طلوع آفتاب .